Obrzęd zaślubin dwojga kochających się ludzi, jest do dzisiaj jedną z najważniejszych uroczystości rodzinnych. Na podstawie zapisków Józefa Majchrzaka udało nam się zgromadzić informacje na temat obrzędu wesela wiejskiego z przełomu XIX i XX wieku.
Uroczystość zaślubin poprzedzały „smówiny”- coś w rodzaju oficjalnych zaręczyn, po których młodzi szli do proboszcza na „katajus” – egzamin z religii. W tym samym czasie odbywały się oględziny gospodarstwa narzeczonego. Okres przedślubny służył zalotom i wzajemnemu poznaniu się. Wesele odbywało się zazwyczaj po żniwach, zasiewku, w karnawale, w zapusty lub po Wielkiej Nocy. Trzydniowa uroczystość zaczynała się w poniedziałek.
Na terenie gminy Baranów obrzęd wesela wiejskiego uchronili od zapomnienia Józef Majchrzak, Kazimierz Hadryś i Stanisław Ramza, autorzy prac o tematyce folklorystycznej. Na podstawie zebranych materiałów i relacji mieszkańców wiosek, młodzież naszego Gimnazjum przygotowała spektakl „Wesele Mroczeńskie”- zwyczaj kultywowany przez mieszkańców okolic Mroczenia i Baranowa.
Charakterystyczny przebieg wesela obrazowały kolejne części przedstawienia
Część I – Wyprosiny
Przed wyjazdem do kościoła w domu Pani Młodej zbierają się goście. Druhny i drużbowie tworzą półkole, w którym stoi Para Młoda i rodzice młodych. Starszy drużba wygłasza przemówienie wyprosinowe. Po przemówieniu Pan Młody odbiera Młodej wianek, a daje jej złoty podarek. Starsza druhna oddaje Młodej mirtowy wianek. Po udzielonym przez rodziców błogosławieństwie orszak weselny udaje się do kościoła.
Część II- Powrót z Kościoła
Kilka druhen wypatruje przyjazdu Młodej Pary. Matka i Ojciec Weselny witają Państwa Młodych chlebem i solą. Wszyscy tańczą poloneza. Na koniec siadają za suto zastawionymi stołami i wznoszą toasty za zdrowie Młodej pary.
Część III- Obrzędy przy obiedzie
Kucharka z pomocnicą wnosi do izby napełnione szklanki i zachęca gości do spróbowania ciasta oraz innych potraw. Słychać życzenia. Po chwili młodszy drużba zbiera datki na czepek dla Panny Młodej.
Część IV- Obrzędy oczepinowe
Druhny robią wokół Młodej koło, a dwie z nich starsza i młodsza trzymając w ręku zapalone świece obracają Pannę Młodą raz w prawo, raz w lewo. Podczas wspólnego śpiewu Młoda tańczy z druhnami i młodzianami w kole. Goście tworzą półkole i śpiewają krakowiaka oczepinowego. Po krakowiaku Młoda siada na wniesionym kufrze. Wiejskie dziewczyny zdejmują jej wianek i zakładają czepiec. Kobiety okrywają Panią Młodą i dwie inne dziewczyny prześcieradłem. Do izby wprowadzony zostaje Młody Pan, który spośród zakrytych panien musi rozpoznać swoją zaślubioną małżonkę. Rozpoczyna się zabawa. Wszyscy wstają od stołu i bawią się wesoło.
Część IV Zabawa i końcowe obrzędy wesela
Grupa młodych tańczy taniec ludowy. Starosta dziękuje gospodarzom i składa życzenia Młodym. Słychać wspólny śpiew, którym goście dziękują za udane przyjęcie weselne. Starszy drużba wyprasza weselników. Pani Młoda rozdaje ciasto, dziękując za życzenia i radosną zabawę.
)
