Burzliwe dzieje ziem pogranicza Wielkopolski i Śląska miały wpływ na kształtowanie się kultury narodowej tego regionu. Odnajdujemy w niej wpływy polskie, niemieckie a nawet czeskie. Ślady tych oddziaływań dostrzegamy w gwarze, budownictwie, strojach regionalnych, przyśpiewkach i tańcach ludowych. W związku z tym, na Ziemi Kępińskiej nie wykształciła się odrębna kultura ludowa.
        Oskar Kolberg - folklorysta i etnograf pisze o Wielkopolsce:
„Za jedną z najciekawszych dla etnografa prowincyj uważać niewątpliwie należy Wielkopolskę, już to z powodu czysto lechickich znamion dawnych jej mieszkańców, już to z powodu jej na zachodnich dzisiejszej Słowiańszczyzny kresach, położenia…”

[Wielkopolska nasza kraina. Cz.III]

         Doceniając znaczenie folkloru dla kultury narodowej, lokalni działacze zadbali o zachowanie dla potomnych wiadomości o tradycjach, zwyczajach ludowych, spisali pieśni. Do grona współczesnych znawców folkloru Ziemi Kępińskiej należą: p. Józef Majchrzak – nauczyciel miłośnik lokalnego folkloru, autor pracy pt.: ”Lud kępiński w pieśni, obrzędzie i zwyczajach”, p. Kazimierz Hadryś – animator teatru amatorskiego, p. Stanisław Ramza – rolnik z Mroczenia, autor scenariusza „Wesele Mroczeńskie”, o którym pisano w prasie jako o „Kolbergu spod Kępna”, zbieracz przyśpiewek, muzyki, tańców i zwyczajów regionalnych, folklorysta; p. Florian Piasecki – autor pracy pt.: „Laski w kotlinie Pomianki”, p. Feliks Skąpski - bibliotekarz, publicysta, reżyser i organizator występów teatru amatorskiego ze Słupi, p. Stefan Rachel ze wsi Joanka – rolnik z zawodu, adaptator powieści na sztuki teatralne wystawiane przez amatorskie grupy ruchu teatralnego.

Członkowie Zespołu Artystyczno-Teatralnego w Słupii, styczeń 1955r.	Zaproszenie na przedstawienie amatorskie z 1954 roku

Muzyka     I      Pismo i mowa     I      Zabudowa i sztuka     I      Przedmioty