Jak to drzewiej bywało

Izba regionalna

"Wszystkie strychy przeszukajmy - ślady przodków ocalajmy!".

To hasło przyświecało kilkumiesięcznemu przedsięwzięciu, którego podjęli się uczniowie naszej szkoły, a którego celem było zebranie dawnych przedmiotów codziennego użytku. Okazało się, że na strychach można znaleźć prawdziwe skarby. Udało nam się zebrać wiele cennych pamiątek.
Zgromadziliśmy je w szkolnej izbie regionalnej, którą uroczyście otwarto 1-09-1998 roku. Dużo czasu zajęło nam szczegółowe opisanie
i skatalogowanie zebranych pamiątek. Informacji dostarczyły nam spotkania ze starszymi mieszkańcami naszych wiosek. To oni przekazali nam szczegółowe informacje na temat zastosowania zebranych przedmiotów w życiu codziennym, czy też sposobu ich wykonania. W naszych zbiorach można oglądać liczne przedmioty codziennego użytku.

Są wśród nich prawie wszystkie przedmioty związane z chlebem. Możemy oglądać tutaj cepy, które niegdyś służyły do młócenia zboża. Niezwykle cennym okazem jest –niezachowane, niestety w całości - żarno, które służyło do produkcji mąki. Są tutaj również takie sprzęty, jak: dzieża, niecka do wyrabiania ciasta, słomianki i łopata, na której wsadzano bochenki do pieca. Możemy również pochwalić się sprzętami związanymi
z przetwórstwem mleka. W naszych zbiorach można oglądać maśniczkę, serniczkę oraz ręcznie wyplecioną podstawkę do sera. Wśród przedmiotów, którymi posługiwały się dawniej kobiety można wyróżnić licznie zgromadzone żelazka (na duszę, na żar), tarki do prania (drewniane, tzw. kijanki
i metalowe), kołowrotek do przędzenia wełny, masielnicę. Ciekawe są również zbiory związane z żywymi na tym terenie niegdyś tradycjami szewskimi (prawidła oraz drewniane formy do wyrabiania butów). Możemy również pochwalić się pokaźnym zbiorem lamp (naftowych i karbidowych).
Odrębny dział naszych zbiorów to stare dokumenty (m.in. pochodzące z 1892 roku) oraz fotografie, dzięki którym możemy odtworzyć różne przejawy dawnego życia. Posiadamy również niezwykle cenne eksponaty związane z II wojną światową (m.in. liczne fotografie, bagnet, łuski po nabojach, manierka wojskowa  i obozowy pasiak jednego z naszych mieszkańców, który przeżył obóz w Oświęcimiu).
Ostatnio nasza izba wzbogaciła się o piękną, stuletnią drewnianą skrzynię, w której przechowywano niegdyś posag dla panny młodej.
Zbiory naszej izby są sukcesywnie uzupełniane, a te zebrane wcześniej stanowią świetny materiał edukacyjny (zwłaszcza w zakresie historii
i edukacji regionalnej). Często zdarza się i tak, że podczas zajęć praktycznych (np. pieczenie chleba bądź wyrabianie masła, czy też tłuczenie ziół) mamy okazję przekonać się, w jaki sposób te -muzealne już dziś- przedmioty służyły naszym dziadkom. Utworzenie Izby Regionalnej w szkole było doskonałym przedsięwzięciem. Dzięki temu udało się nam ocalić ślady życia naszych przodków. Ocalić i… zachować dla następnych pokoleń.