Lorenzo Mascheroni urodził się 13 maja 1750 r. w Bergamo, zmarł 14 lipca 1800 w Paryżu. W wieku 17 lat  otrzymał święcenia kapłańskie i wykładał początkowo retorykę, a od 1778 r. również fizykę i matematykę w seminarium w Bergamo. W 1786 roku został profesorem algebry i geometrii na Uniwersytecie w Padwie, gdzie od 1789 sprawował urząd rektora. W latach 1788 – 1791 wykładał również na Akademii degli Affidati. W 1790 roku obliczył stałą Eulera z dokładnością do 32 miejsc. Był znany również jako poeta.
W 1797 roku opublikował w Padwie książkę „Geometria del compasso” (geometria cyrkla) którą dedykował Napoleonowi Bonapartemu. Udowodnił w niej, że konstrukcje euklidesowe mogą być wykonane wyłącznie przy użyciu cyrkla.
Nie wiedział wówczas, że fakty te znane były już w 1672 roku matematykowi duńskiemu Georgowi Mohrowi, który opublikował je w swojej książce "Euclides danicus", która została zapomniana i odkryta dopiero w 1928 roku.