Główna
Historia
Walory przyrodnicze
Gadki Kurpiowskie
Miodobranie
Pieśni i przyśpiewki
Tańce kurpiowskie
Chata Kurpiowska
Strój ludowy
Garncarstwo
Pieczywo obrzędowe
Bartnictwo
Kto pisał o Kurpiowszczyźnie
Bibliografia
Mapa strony
XXIV Kurpiowskie Prezentacje Artystyczne
zobacz
Prezentacja Flash
Pliki muzyczne
Webmaster
Teksty
Wersja angielska
|  | |
Garncarstwo
Garncarstwo to rękodzielniczy wyrób ceramicznych naczyń i przedmiotów codziennego użytku. Materiałem jest pospolita glina. Warsztatem- ława i koło garncarskie. Koło garncarskie to dwie tarcze umieszczone na wspólnej osi. Garncarz siedząc na ławie, nogami popycha dolną, większą tarczę, wprawiając koło garncarskie w ruch obrotowy. Garncarz wygniata porcje gliny i umieszcza na kole. Zwilżonymi w wodzie rękami wydłuża i zaokrągla bryłę gliny, po czym kciukami wygniata i formuje dno naczynia. Następnie wyciąga ścianki naczynia i modeluje. Naczynie po wyschnięciu wstawia do pieca i wypala przez kilkanaście godzin w temperaturze około 1000`C. Naczynia mogą być pokrywane kolorową glazurą.
Do najczęściej wykonywanych przez garncarzy kurpiowskich naczyń należały: dwojaki, misy, miski, i dzbanki, rzadziej wykonywano kubki, doniczki, dzwonki, świeczniki i talerze.
Garncarstwo było rzemiosłem powszechnie uprawianym dla szerokiego kręgu odbiorców. Pojawienie się naczyń żeliwnych przyczyniło się do zmniejszenia jego roli, a XX-wieczne tworzywa sztuczne doprowadziły do porzucenia tego rzemiosła przez wielu wiejskich garncarzy. Na Kurpiach pozostało ich kilu, wytwarzają oni głównie przedmioty dekoracyjne.
|
