Ubiór panny młodej
W niedzielę rano, przed wyjazdnem do kościoła zjawiały się u panny młedej starsza swachna wraz z druhnami.Przed obrazem Matki Bożej stawiały stołek na środku izby.Na środku układały poduszkę , co oznaczało miękkie życie po zamążpójściu.Na poduszcze siadała panna młoda, po czym druhny ubierały ją do ślubu, zaczynając od kracistej spódnicy.Następnie wkładano samodziałowy kaftan.Na głowie upinano pęk różnokolorowych wstążek, ułożonych w "ściągi".Końce ich sięgały aż do pasa.Na tył głowy wkładano wianek z ruty.
Na kaftan lub białą lnianą koszulę wkłądano gorset zdobiony na brzegach barwnymi wyszyciami.Na szyi kilka lub kilkanaście rządków korali "paciorek".Następie wkładano pończochy i sznurowane trzewiki z długimi cholewkami.Po czym ubierano brązową "sukmanę",obszywaną zygzakowatymi zielono-czerwonymi lub różowymi taśmami.Sukmana skrojona była z fałdy a u dołu rękawów przypinano czerwoną chustkę, zebraną w cztery rogi.Do prawego boku, za pasem wkadano płat białego płótna - był to rodzaj ręcznika.
Aby zapewnić sobie szczęście w życiu małżeńskim, panna młoda wkładała do obuwia drobny pieniądz ,który symbolizował dobrobyt.Przewiązanie nogi pod kolanem włuknem lnu oznaczało urodzaj lnu w gospodarstwie.
