W Dziale Etnografii Muzeum Chełmskiego zgromadzone są wyroby garncarskie z Pawłowa - jednego z niewielu nadal czynnych ośrodków garncarskich Lubelszczyzny, największego w naszym regionie. Jego tradycje sięgają 1646 roku.  Najbardziej znani garncarze to: Jan Kwiatkowski, Aleksander Kozłowski, Jan Sławiński i Kazimierz Wanarski.
Ośrodek ten, charakteryzujący się różnorodnością form i ornamentyki, produkował i produkuje głównie siwaki oraz ceramikę wypalaną na czerwono, a wśród niej naczynia "zgrzebne" i glazurowane,  odznaczające się rozmaitością zdobień. Wśród wyrobów są naczynia zdobione pobiałką, malowane i glazurowane, a także naczynia z dekoracją roślinną nalepianą na powierzchni. Przeważają tradycyjne formy użytkowe: naczynia do przechowywania pokarmów, noszenia wody i mleka,  jedzenia, picia, tarcia maku oraz ceramika dekoracyjna: świeczniki i flakony.  
 
Powyższe informacje zostały przekazane grupie uczniów naszej szkoły podczas warsztatów garncarskich, zorganizowanych przez Dział Etnografii Muzeum Chełmskiego. Prowadził je twórca ludowy, członek Stowarzyszenia twórców Ludowych, laureat wielu konkursów ceramicznych, pan Leszek Kiejda. Warsztatom towarzyszyła ekspozycja maszyn używanych do wyrobu gliny oraz przedmiotów z niej wykonanych, przygotowana przez panie z muzeum. Wspomagając się książkami i zdjęciami garncarz opowiadał o sposobach pozyskiwania gliny, przetwarzaniu jej, rodzajach wyrobów i zdobieniach. Następnie zademonstrował wszystkim zebranym sposób działania koła garncarskiego i spod jego zręcznych palców w okamgnieniu wyszła przepiękna miska. 
 
     
 
Uczniowie, zachęceni przez prowadzącego warsztaty, próbowali swoich sił przy kole garncarskim... z różnym skutkiem - o czym można się przekonać oglądając fotografie Ariela Sawickiego.
 
           
 
A ponoć nie święci garnki lepią...