- W
Dziale Etnografii Muzeum Chełmskiego zgromadzone są wyroby garncarskie z Pawłowa
- jednego z niewielu nadal czynnych ośrodków garncarskich
Lubelszczyzny, największego w naszym regionie. Jego tradycje sięgają 1646 roku.
Najbardziej znani
garncarze to: Jan Kwiatkowski, Aleksander Kozłowski, Jan Sławiński
i Kazimierz Wanarski.
- Ośrodek ten,
charakteryzujący się różnorodnością form i ornamentyki,
produkował i produkuje głównie siwaki oraz ceramikę wypalaną na czerwono, a wśród
niej naczynia "zgrzebne" i glazurowane, odznaczające się rozmaitością zdobień.
Wśród wyrobów są naczynia
zdobione pobiałką, malowane i glazurowane, a także naczynia z dekoracją roślinną nalepianą na powierzchni.
Przeważają tradycyjne formy użytkowe: naczynia do przechowywania pokarmów, noszenia wody i mleka,
jedzenia,
picia, tarcia maku oraz ceramika dekoracyjna:
świeczniki i flakony.
-
- Powyższe
informacje zostały przekazane grupie uczniów naszej
szkoły podczas warsztatów garncarskich, zorganizowanych przez
Dział Etnografii Muzeum Chełmskiego.
Prowadził je twórca ludowy, członek Stowarzyszenia twórców
Ludowych, laureat wielu konkursów ceramicznych, pan Leszek Kiejda. Warsztatom
towarzyszyła ekspozycja maszyn używanych do wyrobu gliny oraz
przedmiotów z niej wykonanych, przygotowana przez panie z muzeum.
Wspomagając się książkami i zdjęciami garncarz opowiadał o
sposobach pozyskiwania gliny, przetwarzaniu jej, rodzajach wyrobów
i zdobieniach. Następnie zademonstrował wszystkim zebranym sposób
działania koła garncarskiego i spod jego zręcznych palców w
okamgnieniu wyszła przepiękna miska.
-
-
- Uczniowie, zachęceni
przez prowadzącego warsztaty, próbowali swoich sił przy kole
garncarskim... z różnym skutkiem - o czym można się przekonać
oglądając fotografie Ariela Sawickiego.
-
-
- A ponoć nie święci
garnki lepią...
|