biografie   #   wiersze   #   proza   #   bajki i legendy   #   zagadki i fraszki 

Zagadki Michaliny Borodej

W nocy rozsypane,

a w dzień pozbierane. (gwiazdy)  

Mądry zimą,

latem głupi,

nie sprzedaż go,

ani kupisz. (lód) 

Przeźroczyste, niewidzialne,

oczywiście – nietykalne. (powietrze)  

Malowana sukienka,

liczba siódemka,

lubi słonce i wodę,

zapowiada pogodę. (tęcza)  

Mają długie nosy,

krzyczą w niebiosy. (żurawie)

Albo duże – albo małe,

czasem czarne - czasem białe. (chmury)  

Kiedy się rodzi,

ma rogi i chodzi,

głowa wyrasta potem. (księżyc)

Wiosną wysypane,

jesienią zjadane. (owoce)

 

Fraszki Izabeli Balik

 

Nietrudno zmienić obyczaje

Kiedy się grzeszyć już nie daje.  

 

„Chłop śpi a jemu rośnie”

Rzekł półpanek z miasta.

A czy panu tak pod wiosnę

Coś w śnie nie wyrasta?  

 

I wnukowie i dziadkowie

Biorą udział w tej odnowie

Przekroczyli wszystkie normy

Jak się wzięli – za reformy.  

"Co ten próg kryje" wrzasnął pijak

Ciągnąc za sobą Kumpli hordę

To znana knajpa więc wstąpimy

Wódka nasz wróg - lejmy ją w mordę.

Raz głuchy ze ślepego szydził

Niedawno oślepł a już nie widzi

A ślepy mu do ucha dyszy

Niedawno ogłuchł a już nie słyszy.