
	biografie # wiersze # proza # bajki i legendy # zagadki i fraszki modlitwy # rok # dom # matka # praca # wieś # ojczyzna # przyroda # uroczystości
	Wiersze z okazji uroczystości - dokumentujące życie Brzeźna Na poświęcenie kościółka w Brzeźnie Dzisiaj jesteśmy jeszcze młodzi Lecz gdy nam szron przyprószy głowy Będziemy kiedyś wspominali Ten piękny ciepły dzień Majowy. Tam gdzie kościółek widny z dala Pośpiesza ludu rzesza gwarna Z dumą wkraczają w jego progi Wzniosła go praca ich ofiarna. W każdej cegiełce tego muru Jest okruch serca wmurowany Miłość tu kładła fundamenty Miłość dźwigała jego ściany. Obok plebania biała stanie Wianek go wonnych lip otoczy Choćby ktoś smutek nosił w duszy Radością mu rozbłysną oczy. Kiedy w kościoła spojrzy stronę Wspomni budowy trudne lata Bo cudów można wprost dokonać Tam gdzie się miłość z pracą splata. Izabela Balik, Brzeźno, Maj 1986 r. *Na Poświęcenie kościoła w Brzeźnie* Ktokolwiek żył na Chełmskiej ziemi I pejzaż Brzeźna znał ubogi Gdy go tu losy znów przywiodą Zdziwiony stanie patrząc z drogi. Bo z którejkolwiek spojrzy strony Patrzy i oczom nie dowierza Tam gdzie zielone były pola W słońcu kościelna świeci wieża. I pyta ludzi jak się stało Że kościół wioskę ubogaca Słyszy „proboszcza to zasługa Chętnych parafian grosz i praca”. Kiedyś gdy sporo lat upłynie Ktoś młodszy weźmie pług do ręki I wyjdzie rankiem orać w pole Nagle usłyszy dzwonów dźwięki. Popłyną w górze srebrną falą Echem powtórzy je dąbrowa Oracz krzyża znak uczyni Wspomni poety piękne słowa. „Na Anioł Pański biją dzwony W niebiosach kędyś głos ich kona Niech będzie Chrystus pochwalony Niech będzie Maria pozdrowiona”. I o nas wspomni w swym pacierzu Bo my będziemy spali w grobie „Nie przeszli darmo po tej ziemi pozostawili ślad po sobie”. Czcigodny nasz Arcypasterzu Błogosław Dom ten Bogu miły Abyśmy modląc się tu szczerze Mieli do pracy chęć i siły. A gdy powrócisz do Lublina Posłyszysz tamtych świątyń dzwony Wspomnij kościółek skromny w Brzeźnie Twą godną ręką poświęcony. Izabela Balik *Dom Kultury w Brzeźnie* Dołem się mgły jakoweś snują Górą słoneczko blado świeci Dzisiaj w tą stronę podążają Dorośli młodzież – nawet dzieci. Mieszkańcy Brzeźna przyszli tłumnie Na innych spoglądają z góry Bo w rekordowym iście tempie Przebudowano dom Kultury. Wszyscy w wybornym są humorze A taka tego jest przyczyna Zamiast pustaka, przez omyłkę Tu wmurowano skrzynkę wina. I tak jak w każdej kamienicy Nie waż się kichnąć broń cię Boże Przy budowlanej cud technice Cegła na głowę spaść ci może. I za futrynę się nie wspieraj Spotkać cię może także bieda Za drzwi wylecieć możesz zaraz Chociaż ci nikt kopniaka nie da. Ale czas żarty już zostawić To dobre co się dobrze kończy Niech się tu świetnie bawi I starsi mają tutaj kącik. Niechaj działalność w nim się liczy Następnym pokoleniom służy Niech żyją dzielni budowniczy Od swych remontów jeszcze dłużej! Izabela Balik *Dożynki w Brzeźnie* Młodzi nam ze wsi uciekają Zostają tylko stare dziady Wiec, kiedy żniwa się zbliżają Czujemy, że nie damy rady. Sen nam po prostu spędza z powiek Ta sytuacja awaryjna I męczy się, i myśli człowiek Lecz jest Spółdzielnia Produkcyjna. Spółdzielnia dobrym jest sąsiadem I w trudnych chwilach nam pomaga Sobie też świetnie daje radę Dobrze takiego mieć sąsiada. I my się za to odwdzięczamy I też śpieszymy się z pomocą Bo kukurydzę obrywamy Rano, wieczorem, nawet nocą. Dzisiaj dożynki świętujemy Jak starodawny zwyczaj każe Więc zdrowia, szczęścia, pomyślności Życzymy Wam Drodzy Żniwiarze! Izabela Balik *Mogiła żołnierska w Brzeźnie (Gloria Victis)* Na mokrej łączce jest u nas mogiła Tam stara wierzba czoło nad nią chyli Przechodniu napis wyblakły odczytaj Nie żałuj czasu straconego chwili Napis tragiczny w swej prostej wymowie Więc go na długo w pamięci zachowaj Starszy szeregowiec Stanisław Czuba Zginął we wrześniu 1939 roku. Takie mogiły wspominamy w pieśniach To smutek matek a Ojczyzny chluba. Przyszedłeś tutaj hen z dalekiej Litwy Gdy cię Ojczyzna wezwała w potrzebie. Choć ocalałeś wśród niejednej bitwy Tu śmierć żołnierska dogoniła ciebie. Matka z nadzieją przez lata czekała Gloria Victis – zwyciężonym chwała! Izabela Balik Pożegnanie szkoły Żegnaj szkoło, przez osiem lat Do cię uczęszczali, tu naukę i wiedzę Jak z źródła czerpali. Żegnajcie mili wy nauczyciele. Za waszą pracę i trud całodzienny Serdecznych podziękowań składamy Wam wiele. Dziś się rozchodzą nasze życia drogi. Wy zostajecie na swym podestale, By dotrzymywać znicz nauki błogi Dla dobra uczniów i Ojczyzny chwale. Antonina Piątek