Powiedz moja muzo

Jakby tu napisać

wiersz trafny, udolny

od przykrych niesnasek

i zasadzek wolny.

Wiersz, co od chwili narodzin

świetną mógłby być gwiazdą,

by zachwycał ludzi

swoją zwrotką każdą...  

O, żebym ja umiała

pisać wiersze białe

może bym też kiedy

pieniążek wygrała?

Lecz ja piszę zwrotki

zwykłe, rymowane

słowa są to proste

więc nie nagradzane

I czemu ja piszę?

i próżno się łudzę

myśli próżno zbieram

daremnie się trudzę

już nie wiem po raz który

za to pióro chwytam

powiedz mi moja Muzo:

ja się ciebie pytam...  

(6I 1989 r.)  

 

*** 

Może nawet nieporadne,

Jak też wcale nie najlepsze

Dla Muzeum Wsi Lubelskiej

Przekazuję swoje wiersze.

Poświęcam ten album cały

Dla ojczyzny, dla jej chwały,

Niechaj słowa w tym zeszycie

Służą ludziom należycie.

Co mi serce dyktowało,

Pióro na papier przelało,

A kreśliło z szczerej chęci,

Dla potomnych – ku pamięci!

 

***

Jak kwiat rozmarynu

kwiat pąsowej róży

niech moje pisanie

wszystkim ludziom służy,

niech się w krąg roztacza

serc wzniosłych powstanie,

ludziom dobre słowo:

poecie – uznanie!

                                    Michalina Borodej