DOWÓDCY POLSCY

	marszałek Edward Śmigły- Rydz, urodził się w1886, zmarł w 1941 roku; marszałek Polski od 1936 roku, bliski współpracownik J. Piłsudskiego, w wojnie polsko- bolszewickiej dowódca armii i frontu, w latach od 1921 do 1935 inspektor armii, a od 1935 r. generalny inspektor sił zbrojnych, następnie we wrześniu 1939 roku został mianowany Naczelnym Wodzem, 17 września 1939 r. Przeszedł do Rumunii, gdzie został internowany; w 1941r. powrócił potajemnie do kraju (pod nazwiskiem Adam Zawisza) w celu organizowania konspiracji, wkrótce jednak zmarł na atak serca.
	gen. Juliusz Karol Wilhelm Rómmel, dowódca Armii "Łódź", 5 dywizji piechoty, 1 brygada kawalerii; żył w latach 1881- 1967, od 1926 do 1939 roku był inspektorem armii, kierował obroną stolicy do 28 września i poddał ją po wyczerpaniu możliwości obrony; w okresie od 1939 do 1945 przebywał w niewoli niemieckiej, po wojnie wrócił do kraju; napisał m.in. Za Honor i Ojczyznę .
	gen. Kazimierz Fabrycy, dowódca Armii "Karpaty"; 2 brygady górskie, 1 pułk ochrony pogranicza; Urodzony 17 (lub 7) marca 1888 r. w Odessie. W 1908 r. był jednym z założycieli Związku Walki Czynnej. W czasie I wojny światowej dowódca kompanii w 1. pułku piechoty Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym internowany od 20 lipca 1917 r. do 23 marca 1918 r. ". Po kapitulacji przedostał się do Armii Polskiej na Bliskim Wschodzie, gdzie pozostawał "w stanie nieczynnym". Po wojnie zamieszkał w Wielkiej Brytanii, zmarł 18 lipca 1958 r. w Londynie.
	gen. Czesław Młot- Fijałkowski, dowódca Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Narew"; 2 dywizji piechoty, 2 brygady kawalerii; żył w latach 1892- 1944,studiował w kraju i za granicą, w 1914 roku wstąpił do Legionów Piłsudskiego, po kryzysie przysięgowym był internowany w Benjaminowie; w wojsku Polski niepodległej pełnił różne funkcje dowódcze; umarł w niewoli niemieckiej w oflagu Murnau ( Bawaria ).
	gen. Emil Przedrzymirski- Krukowicz, dowódca Armii "Modlin"; 2 dywizji piechoty, 2 brygady kawalerii; urodził się w1886, a zmarł w 1957 r., w 1906- 1918 oficer zawodowy artylerii austriackiej, uczestnik 1 wojny światowej: od listopada 1918 w Wojsku Polskim m.in. na różnych stanowiskach w artylerii i sztabowych oraz dowódca 30 DP (1931- 1937);od 1937 szef Departamentu Artylerii MSWojskowych (ponownie); 26 września skapitulował wraz z armią pod Tereszpolem (koło Biłgoraja ), następnie w niewoli niemieckiej; po wojnie na emigracji, zmarł w Kanadzie.
	gen. Tadeusz Kutrzeba, dowódca Armii "Poznań"; 4dywizji piechoty, 2 brygady kawalerii;(1885- 1947), w latach 1906- 1918 służył w armii austryjackiej, w Polsce niepodległej był szefem Biura Ścisłej Rady Wojennej i zastępcą szefa Sztabu Generalnego, od 1928 do 1939 pełnił funkcję komendanta Wyższej Szkoły Wojennej; po kapitulacji Warszawy dostał się do niewoli niemieckiej, po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii.
	gen. Antoni Szylling, dowódca Armii "Karpaty"; 7 dywizji piechoty, 1 brygada kawalerii, 1 brygada zmotoryzowana, załogi forteczne; ( 1884- 1971), początkowo służył w armii rosyjskiej, a od 1917 r. w polskiej, pełnił wysoki funkcje w dowódcze w Wojsku Polskim 2 Rzeczypospolitej; w latach 1939- 1945 przebywał w niewoli niemieckiej, po wojnie mieszkał we Francji, w Anglii i w Kanadzie.
	gen. Władysław Bortnowski, dowódca Armii "Pomorze"; 5 dywizji piechoty, 1 brygada kawalerii; (1891-1966), uczestnik ruchu niepodległościowego, członek Związku Walki Czynnej i Legionów, od 1918 r. służył w Wojsku Polskim, ranny w bitwie pod Bzurą, dostał się do niewoli niemieckiej; po wojnie przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych.